Jedno życzenie Pipa
Ciepła krótka animacja o jednym małym urodzinowym życzeniu
Treść historii
Opowieść jest po angielsku — tłumaczenie znajdziesz pod każdą sceną.
A very quiet birthday morning
It was Pip’s birthday morning, and the little house was very, very quiet. Pip pads down the stairs in his lopsided paper crown, ears perked, peeking left and right. “Hello? Anyone home?” No friends, no cake, no singing. His ears droop just a little.
To był urodzinowy poranek Pipa, a mały domek był bardzo, bardzo cichy. Pip drepcze po schodach w swojej krzywej papierowej koronie, z nastawionymi uszami, rozglądając się na lewo i prawo. „Halo? Jest tu ktoś?” Żadnych przyjaciół, żadnego tortu, żadnego śpiewania. Jego uszy opuszczają się odrobinę.
A paper star on the doormat
Then his nose twitches. A single folded paper star is sitting on the doormat, with a small arrow drawn on it. “Oh! A star! There’s an arrow on it!” Pip’s tail lifts. There is a trail to follow.
Nagle jego nosek drga. Na wycieraczce leży pojedyncza złożona papierowa gwiazdka z narysowaną małą strzałką. „Och! Gwiazdka! Jest na niej strzałka!” Ogonek Pipa unosi się. Jest ślad, którym trzeba podążać.
Following the clues
The arrow points into the kitchen, where a ribbon bow waits on a chair. Then a crayon drawing pinned to the curtain. Then a trail of sprinkles along the windowsill. “A bow! And a drawing! Sprinkles, sprinkles, sprinkles!” Each clue brings him closer, and each one makes him giggle.
Strzałka prowadzi do kuchni, gdzie na krześle czeka kokarda ze wstążki. Potem jest rysunek kredką przypięty do zasłony. A następnie ślad posypki na parapecie. „Kokarda! I rysunek! Posypka, posypka, posypka!” Każda wskazówka przybliża go do celu i każda wywołuje jego chichot.
Just Bram and an empty cake tin
Pip pushes open the sitting-room door — and finds only Bram, alone, holding an empty cake tin and looking flustered. “Pip! Hi! Hello! The cake is… still in the oven.” Pip’s smile wobbles for just one breath. Then the front door bangs open and a warm, sweet smell rolls through the room.
Pip popycha drzwi do salonu — i znajduje tam tylko Brama, samego, trzymającego pustą formę po torcie i wyglądającego na zakłopotanego. „Pip! Cześć! Halo! Tort jest… jeszcze w piekarniku.” Uśmiech Pipa chwieje się przez krótką chwilę. Potem z hukiem otwierają się drzwi wejściowe, a przez pokój rozchodzi się ciepły, słodki zapach.
One candle, just like you wished
Willa rushes in with paint-smudged paws, carefully cradling a small iced cake with one unlit candle. “I’ve got it! One candle, just like you wished. You wished to help make it — so you get to place the candle!” “The clues were your part too,” says Bram. “We remembered, Pip!” Pip presses the candle right into the middle, the tiny flame is lit, and his friends sing. And Pip’s crown fit just perfectly — because this was the party he helped make too. He cuts the first slice for Bram, and the next for Willa.
Willa wpada do środka z łapkami ubrudzonymi farbą, ostrożnie niosąc mały tort z lukrem i jedną niezapaloną świeczką. „Mam go! Jedna świeczka, dokładnie jak sobie życzyłeś. Chciałeś pomóc go zrobić — więc to ty możesz postawić świeczkę!” „Wskazówki też były twoją częścią zadania” — mówi Bram. „Pamiętaliśmy, Pip!” Pip wciska świeczkę prosto na środek, zapalają maleńki płomyk, a jego przyjaciele śpiewają. Korona Pipa pasowała idealnie — bo to było także przyjęcie, które pomógł przygotować. Pierwszy kawałek kroi dla Brama, a następny dla Willi.
Dla dorosłych
Dobry na poranek urodzinowy albo na tydzień przed nimi, gdy podekscytowanie potrzebuje ujścia. Po seansie zapytaj, czego dziecko by sobie życzyło — i zauważ, że życzenie Pipa dotyczy osób przy stole, a nie prezentów.
Porozmawiajcie o tym razem
- Jak myślisz, czego życzył sobie Pip?
- Kto przyszedł na przyjęcie Pipa?
- Gdybyś miał(a) jedną świeczkę i jedno życzenie, jakie by ono było?
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo trwa film?
Mniej niż półtorej minuty — stworzony po to, by oglądać go kilka razy z rzędu.
Czy mogę stworzyć film urodzinowy z imieniem i przyjaciółmi mojego dziecka?
Tak. Właśnie do tego służy ten rodzaj filmu: ReadKidz tworzy krótką animację z jednego zdania, a imię, przyjaciele i rok mogą być wasze.
Dla jakiego wieku jest ten film?
Mniej więcej dla dzieci od 2 do 6 lat. Jest krótki, barwny i ma jeden wyraźny moment — zgaśnięcie świeczki.
Stwórz własną animowaną historię z jednego zdania.
Opisz pomysł, wybierz styl, a Readkidz napisze, narysuje i ożywi historię — postacie pozostają takie same od pierwszej do ostatniej sceny.
