1แบรมเบิลคือกระต่ายน้อยที่วิ่งเร็วที่สุดในทุ่งบัตเตอร์คัพ เขากระโดดเร็วจนหูกระพือไปตามลม และสายลมพัดผ่านหนวดเขาอย่างแรง "เร็วขึ้น เร็วขึ้น!" คือประโยคโปรดของเขา
2เช้าวันหนึ่ง แบรมเบิลพุ่งข้ามทุ่งหญ้าเพื่อไปให้ถึงต้นโอ๊กใหญ่ แน่นอนว่าเขาไปถึงก่อนใคร แต่เมื่อเพื่อนๆ มาถึง ทุกคนต่างยิ้มอย่างมีความสุขกับบางสิ่งที่เขาพลาดไป
3"แกเห็นผีเสื้อริมลำธารไหม?" เพื่อนคนหนึ่งถาม "ไม่เลย" แบรมเบิลตอบ "ฉันกระโดดผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต" "แล้วแกได้กลิ่นดอกฮันนีซักเคิลไหม?" อีกคนถาม "ไม่เหมือนกัน" แบรมเบิลพูด "ฉันวิ่งเร็วเกินไปนี่นา"
4แบรมเบิลนั่งลงในกอหญ้า เขาชนะการแข่งไปถึงต้นโอ๊กก็จริง แต่เขาพลาดทุกสิ่งระหว่างทาง ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกนั้นไม่ได้รู้สึกเหมือนการชนะเลย
5เช้าวันต่อมา แบรมเบิลลองทำสิ่งใหม่ที่ยากสำหรับกระต่ายที่เคยแต่วิ่งเร็ว นั่นคือการกระโดดอย่างช้าๆ หนึ่งก้าว แล้วหยุดพัก แล้วค่อยๆ กระโดดต่ออีกก้าวหนึ่ง
6โอ้โห เขาพบสิ่งมหัศจรรย์มากมาย! เต่าทองตัวเล็กที่มีจุดเจ็ดจุด หยาดน้ำค้างที่เปล่งประกายบนใบไม้ราวกับอัญมณีน้อยๆ และพรมดอกโคลเวอร์นุ่มๆ ที่มีกลิ่นหอมราวกับแสงแดดสีเขียว
7เพื่อนๆ ตามมาทัน และต่างประหลาดใจ "วันนี้แกเดินช้าจังเลยนะ แบรมเบิล!" "รู้อยู่" เขาตอบพร้อมยิ้มกว้าง "ฉันไม่อยากพลาดอะไรอีกแล้วนี่นา"
8คืนนั้น แบรมเบิลขดตัวในโพรงอันอบอุ่นของเขา หัวใจเต็มไปด้วยภาพผีเสื้อ กลิ่นดอกฮันนีซักเคิล และเต่าทองจุดเจ็ดจุด การวิ่งเร็วก็สนุกดี เขาคิดอย่างง่วงนอน แต่การช้าลงนั้นเต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์ ราตรีสวัสดิ์ แบรมเบิล ราตรีสวัสดิ์
