1บนยอดเขามาร์ชเมลโลว์สูงชัน มีมังกรน้อยตัวหนึ่งชื่อเอมเบอร์อาศัยอยู่ คืนแล้วคืนเล่า มังกรตัวอื่นๆ ต่างม้วนตัวหลับตาลงพักผ่อน แต่ในท้องของเอมเบอร์ยังมีประกายไฟอุ่นๆ เล็กๆ ที่ไม่ยอมดับ
2"หนูนอนไม่หลับเลย" เอมเบอร์กระซิบ "ประกายไฟของหนูสว่างเกินไป" มันเรืองแสงดั่งดาวสีส้มเล็กๆ อยู่หลังซี่โครง กระพริบและเต้นรำอยู่อย่างนั้น ในขณะที่ทุกคนกำลังฝันหวาน
3เอมเบอร์จึงค่อยๆ ย่องผ่านครอบครัวที่หลับสนิท แล้วออกไปสู่อากาศเย็นยามค่ำคืน เบื้องบน ดวงดาวกะพริบตาช้าๆ ราวกับว่าพวกมันก็รู้สึกง่วงนอนเช่นกัน
4ก่อนอื่น เขาพบนกฮูกดวงตากลมโต "หนูจะทำยังไงให้ง่วงนอนได้คะ" เอมเบอร์ถาม "ฉันหายใจช้าๆ สามครั้ง" นกฮูกร้องตอบ เอมเบอร์จึงหายใจเข้า... และออก... เข้า... และออก... เข้า... และออก
5ประกายไฟของเขาค่อยๆ อ่อนลงนิดหนึ่ง เหมือนตะเกียงที่หรี่แสงลง แต่มันยังไม่ดับ เอมเบอร์จึงเดินต่อไปตามทางเงียบสงัด
6ต่อมาเขาพบหอยทากที่แบกโคมไฟดวงเล็กๆ ไว้ "หนูจะทำยังไงให้ง่วงนอนได้คะ" เอมเบอร์ถาม "ฉันนึกภาพที่อบอุ่นสบาย" หอยทากตอบ เอมเบอร์จึงนึกภาพรังอุ่นๆ ของตัวเอง และปีกนุ่มนิ่มของแม่ที่พับคลุมตัวเขาไว้
7ประกายไฟของเขาค่อยๆ อ่อนลงอีก เหมือนเทียนไขที่ส่องผ่านม่าน แต่มันยังไม่ดับ เอมเบอร์จึงเดินต่อไปจนถึงยอดเนิน
8ที่นั่นเขาพบดวงจันทร์ กลมโตและใจดี "มังกรน้อย เธอทำยังไงให้ง่วงนอนล่ะ" ดวงจันทร์ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "หนูไม่รู้" เอมเบอร์ตอบ "ประกายไฟของหนูไม่ยอมดับเลยสักที"
9ดวงจันทร์ยิ้มด้วยรอยยิ้มสีเงิน "ประกายไฟของเธอไม่จำเป็นต้องดับดอก เอมเบอร์ มันแค่ต้องค่อยๆ เล็กลงเท่านั้น ประกายไฟที่คงความอบอุ่นตลอดคืน คือวิธีที่มังกรฝันอย่างแท้จริง"
10เอมเบอร์จึงม้วนตัวลงนอนใต้แสงดาว เขาหายใจช้าๆ สามครั้งและนึกภาพรังอบอุ่นของตัวเอง ประกายไฟของเขาค่อยๆ เล็กลงและอุ่นขึ้น จนกลายเป็นแสงอ่อนๆ ที่นุ่มนวลที่สุด แล้วเอมเบอร์ก็ค่อยๆ หลับไป สู่ฝันอันแสนสุขของมังกรน้อย ราตรีสวัสดิ์ เอมเบอร์ ราตรีสวัสดิ์
