เพ็ปป้าพิกกับสวนรับน้ำฝนเล็ก ๆ

1หลังจากฝนตกเบา ๆ กลิ่นสวนก็หอมเหมือนดินเปียกและใบไม้เขียว เพ็ปป้าก้าวออกมาข้างนอกในชุดกระโปรงสีแดงธรรมดากับรองเท้าดำมันแวว ใบหูหมูน้อย ๆ ชี้ขึ้น “มาเถอะ จอร์จ!” เธอเรียก

2จอร์จเดินเตาะแตะตามมาในชุดสีน้ำเงินล้วนกับรองเท้าดำมัน ๆ หางหมูเล็ก ๆ แกว่งไปมา “ไดโนเสาร์!” เขาพูดพลางมองไปที่แอ่งน้ำ “ไม่ใช่ไดโนเสาร์นะจอร์จ” เพ็ปป้าบอก “เป็นแอ่งน้ำ! แอ่งน้ำดีมากเลย”

3ใกล้รั้วด้านหลัง พวกเขาเจอมุมสวนที่แห้งและฝุ่นจับไม่มีน้ำขังดินจืดและร่วน เพ็ปป้านั่งยอง ๆ กดเท้าหมูสีชมพูเล็ก ๆ ลงไป “ตรงนี้กระหายน้ำจัง” เธอพูด จอร์จพยักหน้าด้วยจมูกกลมใหญ่แบบจริงจัง

4เพ็ปป้าไปหยิบบัวรดน้ำสีแดงธรรมดาที่โรงเก็บของ จอร์จจับมันด้วยเท้าทั้งสอง พวกเขาค่อย ๆ เอียงให้น้ำไหล — กลั๊ก กลั๊ก กลั๊ก — มุมนั้นก็ค่อย ๆ เปียกและมีชีวิตชีวาขึ้น

5แล้วเพ็ปป้าก็ไปเก็บก้อนหินเรียบ ๆ จากทางเดินทีละก้อน วางเป็นเส้นโค้ง จอร์จมองหาก้อนที่กลมที่สุดอย่างตั้งใจ

6จอร์จเลือกก้อนหินที่กลมและสวยที่สุดไปวางไว้ตรงกลาง “โอ้” จอร์จพูดด้วยความภาคภูมิใจ

7หลังจากนั้น พวกเขาปลูกดอกไม้เล็ก ๆ สองต้นที่มีกลีบสีเหลืองนุ่ม โดยกดรากลงดินอย่างเบามือด้วยเท้า เพ็ปป้าตบดินเบา ๆ จอร์จตบดินเบา ๆ แปะ แปะ แปะ

8พอดีนั้น หนอนตัวหนึ่งโผล่หัวขึ้นมาระหว่างหินสองก้อน เป็นหนอนสีชมพูขยุกขยิกดูเหมือนดีใจที่ได้เจอพวกเขา จอร์จกระโดด จากนั้นก็หัวเราะคิกคัก “คิกคิกคิก!”

9“สวัสดีจ๊ะหนอน” เพ็ปป้าทักอย่างร่าเริง “เธออยู่ที่นี่ได้เลยนะ จะได้ช่วยดูแลดอกไม้” หนอนขยับกลับเข้าดินด้วยความพอใจ

10สองหมูน้อยยืนมองสวนรับน้ำฝนของตัวเองอย่างภูมิใจ ก้อนหินเรียงโค้งรอบแอ่งน้ำน้อย ดอกไม้สีเหลืองพริ้วไหว และเงาสะท้อนเล็ก ๆ ของท้องฟ้าในน้ำ เพ็ปป้ายิ้ม จอร์จยิ้ม หางหมูทั้งสองแกว่งพร้อมกันเป๊ะ