1นานมาแล้ว ใต้ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล มีชายใจดีคนหนึ่งชื่อว่าโนอาห์ โนอาห์มีหัวใจกว้างขวาง มือที่แข็งแกร่ง และครอบครัวที่เขารักอย่างสุดหัวใจ ทุกเช้าโนอาห์ก้าวออกไปข้างนอก หายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด และรู้สึกซาบซึ้งกับโลกสวยงามที่อยู่รายรอบตัว
2คืนเงียบสงบคืนหนึ่ง ขณะที่ดาวดวงแล้วดวงเล่าเริ่มปรากฏขึ้นบนฟ้า โนอาห์ได้ยินสิ่งที่น่าอัศจรรย์ — เสียงแผ่วเบาและมั่นคง อบอุ่นดั่งแสงแดด นั่นคือเสียงของพระเจ้า 'โนอาห์' เสียงนั้นกล่าว 'ข้าต้องการให้เจ้าสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก'
3พระเจ้าบอกให้โนอาห์สร้างเรือไม้ขนาดใหญ่ — เรือที่ใหญ่พอจะบรรจุครอบครัวของโนอาห์และสัตว์ทุกชนิดบนโลกได้คู่ละสองตัว โนอาห์ตั้งใจฟังทุกคำ เขาไม่กังวล ไม่ลังเล เพียงうなずき พยักหน้า และพูดว่า 'ข้าจะทำมัน'
4รุ่งเช้าวันถัดมา โนอาห์หยิบเครื่องมือขึ้นมา ตอก ตอก ตอก! เลื่อย เลื่อย เลื่อย! ลูกชายของเขาช่วยกันตัดไม้ท่อนยาว ภรรยาของเขานำน้ำเย็นมาให้ดื่ม ทุกคนช่วยกันทำงานตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนพระอาทิตย์ตก วันแล้ววันเล่า
5ค่อย ๆ เรือก็สูงขึ้นและกว้างขึ้น กำแพงไม้ขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านดั่งภูเขาน้อย ๆ เพื่อนบ้านแวะมาดูและเกาหัวงุนงง 'นั่นอะไรกันนะ มันใหญ่โตมาก!' พวกเขาพูด
6แต่โนอาห์ก็แค่ยิ้มและสร้างต่อไป
7แล้วเช้าวันหนึ่งที่แสงสว่างจ้า สิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น สัตว์ต่าง ๆ เริ่มทยอยมาถึง — คู่ละสองตัว ตามที่พระเจ้าทรงสัญญา ก่อนใครเพื่อนคือช้างสีเทาตัวโต เท้าของพวกมันเดินเบา ๆ ขึ้นทางลาด งวงแกว่งไกวเหมือนโบกมือทักทาย ต่อมาคือสิงโตสีทองที่เดินเคียงบ่าเคียงไหลอย่างสง่างาม ตามมาด้วยกระต่ายขนฟูสองตัวที่กระโดดโลดเต้น จมูกขยับด้วยความอยากรู้อยากเห็น ยีราฟยืดคอยาวลอดเข้าประตู ม้าลายก็เดินก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ขึ้นทางลาดในชุดลายสวยงามของมัน
8นกนานาชนิดพุ่งโฉบและร่อนเข้ามาในเรือ นกแก้วสีสดใส นกฮูกผู้ฉลาด และนกพิราบขาวสองตัวบินมาจับอยู่บนคานหลังคาอย่างนุ่มนวล กบกระโดดพรวด เต่าค่อย ๆ ก้าว และเต่าทองสองตัวตัวน้อยบินเข้ามาก่อนที่ประตูจะปิดพอดี สัตว์ทุกตัวได้พื้นที่ของตัวเอง
9ภรรยาของโนอาห์ดูแลให้สัตว์ทุกตัวมีอาหารและน้ำสะอาด ลูกชายของโนอาห์ปูฟางอ่อนนุ่มหอมหวาน
10โนอาห์เดินตรวจตราทั่วเรือตั้งแต่หัวเรือถึงท้ายเรือ และเมื่อเห็นสัตว์ทุกตัวพักผ่อนอย่างปลอดภัย เขาก็ยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่เคยยิ้มมาในชีวิต
11แล้วฝนก็ตกลงมา หยดแรก แล้วก็หยดถัดมา จากนั้นฟ้าก็เปิดออกและฝนก็เทลงมาอย่างหนัก เสียงฟ้าร้องดังก้องแต่ไกล เรือยักษ์ดังเอี๊ยดอ๊าดและส่ายไปมา — แล้วก็ค่อย ๆ ลอยขึ้น เรือลอยน้ำแล้ว! ทุกคนปลอดภัย
12ฝนตกนานถึงสี่สิบวันสี่สิบคืน ในเรือ โนอาห์เล่านิทาน เด็ก ๆ เล่นกัน และสัตว์ต่าง ๆ ก็หลับพักผ่อนอย่างสบายอุ่นใจ นกพิราบร้องเบา ๆ บนคานหลังคา และยามค่ำคืนทุกคนนอนฟังเสียงฝนที่เคาะบนหลังคาไม้เหมือนเพลงกล่อมนอนอันแสนอ่อนโยน
13วันที่สี่สิบ ฝนหยุดตก ทุกอย่างเงียบสงัด โนอาห์ปีนขึ้นไปที่หน้าต่างสูงสุดและมองออกไป สุดสายตามีแต่น้ำ กว้างใหญ่นิ่งสงบและระยิบระยับ ทอดยาวไปทุกขอบฟ้า เขาหายใจลึก ๆ และรอ โนอาห์ส่งนกพิราบขาวออกทางหน้าต่างให้บินหาแผ่นดิน นกพิราบบินออกไปไกล เหนือน้ำสีเงิน มองหา มองหา มองหา
14เย็นวันนั้น นกพิราบน้อยบินกลับมา — และในปากของมันคือใบมะกอกสีเขียวสดใหม่ใบเล็ก ๆ
15'แผ่นดิน!' โนอาห์ร้องออกมา และทั้งครอบครัวพากันเฮและตบมือดังลั่น สัตว์ต่าง ๆ ก็ส่งเสียงร้องตาม ทั้งเสียงคำราม เสียงแตร เสียงส่งเสียงร้อง และเสียงขับขาน ประตูเรือเปิดออกและสัตว์ทุกตัวก็ทยอยออกมา คู่ละสองตัว สู่โลกใหม่สดชื่น โลกมีกลิ่นของฝนและการเริ่มต้นใหม่
16โนอาห์คุกเข่าลงบนพื้นดินอ่อนนุ่ม และขอบคุณด้วยหัวใจทั้งดวง จากนั้น — โอ้ จากนั้น — พระเจ้าทรงวาดสิ่งที่งดงามที่สุดขึ้นบนท้องฟ้า สายรุ้งยักษ์โค้งสวยจากปลายโลกข้างหนึ่งไปถึงปลายโลกอีกข้าง เปล่งประกายด้วยสีแดง สีส้ม สีเหลือง สีเขียว สีน้ำเงิน และสีม่วง 'นี่คือสัญญาของเราถึงเจ้า' เสียงอ่อนโยนของพระเจ้ากล่าว 'สัญญาแห่งการดูแล แห่งความหวัง และแห่งความรัก — สำหรับเจ้า สำหรับครอบครัวของเจ้า และสำหรับทุกชีวิตบนโลก' โนอาห์มองดูสายรุ้ง และรู้ในหัวใจว่าสัญญานี้จะไม่มีวันเลือนหาย และมันก็ไม่เคยจางหายไปเลย


