1ลึกเข้าไปในป่าเขียวขจีเก่าแก่ ที่ต้นโอ๊กสูงใหญ่จนยอดแตะก้อนเมฆ มีเด็กหญิงคนหนึ่งที่ทุกคนเรียกเธอว่า แดง เธอสวมเสื้อคลุมขนแกะสีแดงเข้มที่ยายตัดเย็บให้ และไม่เคยถอดออกเลย แม้แต่ในเช้าอบอุ่นอย่างวันนี้
2แดงうなずき พยักหน้า สะพายตะกร้าขึ้นที่แขน แล้วก้าวเท้าเข้าไปในป่า
3เส้นทางวกวนผ่านรากไม้เขียวชอุ่มและแสงแดดส่องลงมาเป็นแห่งๆ ดอกบลูเบลส่ายไหวอยู่ทั้งสองข้างทาง แดงฮัมเพลงเบาๆ เปียผมเข้มๆ แกว่งไปมา รองเท้าบู๊ทสีน้ำตาลเหยียบใบไม้ร่วงดังกรอบแกรบเบาๆ
4นิ้วมือของแดงกำหูตะกร้าแน่นขึ้น เธอนึกถึงสิ่งที่แม่บอกเสมอว่า อย่าบอกแผนของตัวเองให้คนแปลกหน้าฟัง "แค่เดินเล่นค่ะ" เธอพูดอย่างสุภาพ แล้วก็เดินต่อไปไม่หยุด
5แดงสังเกตเห็นสายตาของเขา เธอสังเกตเห็นทางลัดด้วย และสังเกตเห็นว่าเขากำลังวิ่งตามทางนั้นไปได้เร็วแค่ไหนแล้ว
6เธอไม่ได้ตามไป เธออยู่บนเส้นทางกว้างที่แสงแดดส่องผ่านใบไม้นั้น และเดินอย่างมั่นคงยิ่งกว่าเดิม
7แต่ก่อนที่แดงจะยกสลักประตู เธอก็ได้ยินเสียงเบาๆ จากข้างใน เป็นเสียงกลอนสไลด์เข้าที่พร้อมเสียงคลิกแน่นหนา ยายได้ยินเสียงอุ้งเท้าใหญ่บนก้อนหินในสวนก่อนแล้ว และล็อกประตูบ้านตัวเองไว้เรียบร้อยแล้ว
8ช่างไม้ก้าวออกมาจากแนวต้นไม้ วางขวานพาดบ่า แล้วยืนนิ่งตรงนั้นให้มองเห็นได้ชัดทั่วทั้งลานโล่ง เพียงเท่านั้นก็พอแล้ว หมาป่าที่ต้องการแค่เช้าที่เงียบสงบโดยไม่มีใครสังเกต พบว่าลานนั้นแออัดและสว่างจ้าเกินไป
9มันมองช่างไม้ครั้งหนึ่ง มองแดงที่ยืนสงบนิ่งข้างตะกร้าอีกครั้ง แล้วก็หันหลัง ค่อยๆ แทรกตัวกลับเข้าไปในระหว่างต้นสนโดยไม่มีเสียงใดๆ
10"เข้ามาเลยนะลูก" ยายพูด "ยายเตรียมเค้กน้ำผึ้งไว้บนโต๊ะแล้ว" แดงหยิบตะกร้าขึ้น แต่งหมวกแดงเข้มให้เรียบร้อย แล้วก้าวเข้าไปในบ้าน ที่ซึ่งไฟแสนอุ่นกำลังลุกอยู่ และชาดอกเอลเดอร์ฟลาวเวอร์ก็พร้อมจะชงเสิร์ฟแล้วพอดี
