Een doorweekte zwerfkat, twee deuren die niet opengaan en een meisje dat toch een besluit neemt
De kat onder het bankje is een gratis stripverhaal van 7 pagina's voor kinderen over vriendelijkheid. Maya vindt in de regen een doorweekte zwerfkat onder een bankje, klopt aan bij twee deuren waar niemand wil helpen en draagt hem in haar jas naar huis. Het is gemaakt met ReadKidz en je kunt het volledig op deze pagina lezen.
De stripillustraties zijn in het Engels — na elke pagina volgt een vertaling in de taal van de lezer.
Pagina 1
The rain came down in gray curtains, soaking the pavement and drumming on every rooftop in the street.
Maya pulled her jacket tight and ran, her sneakers splashing through puddles, her bag bouncing hard against her back.
She was almost at the corner when she saw it — a small shape beneath a wooden bench, pressed flat against the ground.
De regen viel neer als grijze gordijnen, maakte het trottoir doorweekt en trommelde op elk dak in de straat.
Maya trok haar jas dicht en rende verder. Haar sneakers spatten door de plassen, terwijl haar tas hard tegen haar rug bonkte.
Ze was bijna bij de hoek toen ze het zag — een klein figuurtje onder een houten bankje, plat tegen de grond gedrukt.
Pagina 2
It was a cat. Soaking wet, the color of storm clouds, with its ears pinned down and its whole body trembling. It watched Maya with wide amber eyes but didn't move, not even when a car rolled past and sent a wave of cold water skimming across the pavement.
Maya crouched down.
Rain soaked through the knees of her jeans.
Het was een kat. Kletsnat, in de kleur van onweerswolken, met zijn oren plat naar achteren en zijn hele lijf trillend. Hij keek Maya aan met grote amberkleurige ogen, maar bewoog niet, zelfs niet toen er een auto voorbijreed en een golf koud water over het trottoir liet scheren.
Maya hurkte neer.
De regen trok door de knieën van haar spijkerbroek.
Pagina 3
The cat blinked at her slowly, then looked away, as if pretending not to need anything at all.
Maya pulled her jacket off and draped it over her bag, making a kind of roof.
The cat's trembling slowed, just a little.
She knocked on the nearest door — number fourteen — but nobody answered.
She knocked on number sixteen.
An old man opened it, shook his head at the cat, and closed the door again.
De kat knipperde langzaam naar haar en keek toen weg, alsof hij deed alsof hij helemaal niets nodig had.
Maya trok haar jas uit en legde die over haar tas, als een soort dakje.
Het trillen van de kat werd iets minder.
Ze klopte aan bij de dichtstbijzijnde deur — nummer veertien — maar niemand deed open.
Ze klopte aan bij nummer zestien.
Een oude man deed open, schudde zijn hoofd bij het zien van de kat en deed de deur weer dicht.
Pagina 4
Maya stood on the step and looked back at the bench.
The cat was still there, watching her.
She walked back and sat beside the bench, right on the wet ground, and reached one hand underneath. The cat sniffed her fingers. Its nose was cold. Its fur was absolutely drenched. Very slowly, it pressed the top of its head against her palm.
Maya bleef op de stoep staan en keek terug naar het bankje.
De kat zat er nog steeds en keek naar haar.
Ze liep terug, ging naast het bankje op de natte grond zitten en stak één hand eronder. De kat snoof aan haar vingers. Zijn neus was koud. Zijn vacht was helemaal doorweekt. Heel langzaam drukte hij de bovenkant van zijn kop tegen haar handpalm.
Pagina 5
Maya tucked the cat inside her jacket, holding it against her chest. It was heavier than it looked, and it dug its claws lightly into her sleeve, not enough to hurt, just enough to hold on. She started walking toward home again. The rain didn't slow down.
Maya stopte de kat in haar jas en hield hem tegen haar borst. Hij was zwaarder dan hij eruitzag en zette zijn nagels zachtjes in haar mouw, niet hard genoeg om pijn te doen, maar net hard genoeg om zich vast te houden. Ze liep weer richting huis. De regen werd niet minder.
Pagina 6
Her mother opened the front door before Maya even reached the step. She took one look at her daughter — soaked through, shoes squelching, a pair of amber eyes glowing from inside the jacket — and put her hand over her mouth.
"His name is Kay," Maya said firmly, before her mother could say a single word.
Haar moeder deed de voordeur open nog voordat Maya de stoep bereikt had. Ze keek één keer naar haar dochter — doorweekt, met soppende schoenen en een paar amberkleurige ogen die vanuit haar jas oplichtten — en sloeg haar hand voor haar mond.
"Hij heet Kay," zei Maya vastberaden, voordat haar moeder ook maar één woord kon zeggen.
Pagina 7
Kay looked up from inside the jacket. He sneezed. Then he tucked his nose under Maya's chin and stayed very, very still, listening to the rain.
Kay keek op vanuit de jas. Hij nieste. Toen stopte hij zijn neus onder Maya's kin en bleef heel, heel stil liggen, luisterend naar de regen.
Voor volwassenen
Het belangrijkste in dit verhaal is wat er niet gebeurt: geen enkele volwassene lost het op. Maya klopt aan bij twee deuren en krijgt niets, en het verhaal straft die buren niet en maakt hen ook niet tot slechteriken — het laat haar gewoon op de stoep staan, terwijl ze beslist wat zij gaat doen. Kinderen die te horen krijgen dat ze "een volwassene moeten halen", zien zelden hoe het eruitziet om zelf degene te zijn die handelt. Ze geeft de kat ook al een naam voordat ze om toestemming vraagt, wat goed is voor een glimlach en een gesprek.
Praat er samen over
Twee deuren hielpen Maya niet. Wat zou jij daarna hebben gedaan?
De kat keek weg, "alsof hij deed alsof hij helemaal niets nodig had". Waarom zou hij dat doen?
Maya deed haar jas uit in de regen om een dakje te maken. Wat kostte haar dat?
Ze zegt: "Hij heet Kay" voordat haar moeder iets kan zeggen. Waarom denk je dat ze hem eerst een naam gaf?
Wat zou je moeten doen voordat je voor een dier kunt zorgen?
Veelgestelde vragen
Hoe lang is De kat onder het bankje?
Zeven pagina's — een kort verhaal van ongeveer vijf minuten en een fijne eerste strip voor een kind dat nog leert stripvakjes te lezen.
Voor welke leeftijd is deze strip?
Hij is gemaakt voor kinderen van 7-9 jaar, al vertellen de plaatjes het grootste deel van het verhaal, waardoor jongere lezers het ook gemakkelijk kunnen volgen.
Mag de kat blijven?
Ja. Op de laatste pagina ligt Kay onder Maya's kin, luisterend naar de regen. In dit verhaal gebeurt er niets verdrietigs met het dier.
