พายแสนใหญ่มหัศจรรย์ของคิตตี้กับมิมมี่

1ในมุมเล็ก ๆ ที่แสนสดใสของกรุงลอนดอน ตรงระหว่างร้านดอกไม้กับตู้จดหมายสีแดง มีร้านเบเกอรี่ที่น่ารักที่สุดเท่าที่คุณเคยเห็น ป้ายเหนือประตูเขียนว่า 'Kitty & Mimmy's Bakes' ตัวอักษรสีชมพูสลับเหลืองและประดับโบว์เล็ก ๆ ทุกตัว เฮลโลคิตตี้คาดผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดไว้ที่เอว แฝดของเธอชื่อมิมมี่ก็คาดเหมือนกัน—แต่โบว์ของมิมมี่เป็นสีเหลือง ส่วนของคิตตี้เป็นสีแดง ทุกคนจึงแยกได้ไม่สับสน พวกเธอขัดกระจกจนใสเป็นประกาย แล้ววางแจกันดอกแดฟโฟดิลบนเคาน์เตอร์ เพราะฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือนลอนดอนแล้ว

2เช้าวันหนึ่งที่แสนสดใส มีใบปลิวปลิวเข้ามาทางตู้จดหมายของร้าน คิตตี้หยิบขึ้นมาอ่านออกเสียง 'เทศกาลฤดูใบไม้ผลิลอนดอนจะมีวันเสาร์นี้! เชิญนำขนมอบสุดพิเศษของคุณมาแบ่งปันกับเพื่อนบ้านกันเถอะ' ตาของคิตตี้เป็นประกายโตขึ้น 'มิมมี่ เราน่าจะอบพายแอปเปิ้ลชิ้นใหญ่ที่สุดและพิเศษสุดทั่วลอนดอนเลยนะ!' มิมมี่ตบมืออย่างตื่นเต้น 'ดีเลย! แล้วเราจะแบ่งทุกชิ้นให้ทุกคน!'

3พวกเธอเปิดตำราอาหารเล่มใหญ่ที่สุด และเจอสูตรที่ชื่อว่า 'แกรนด์แอปเปิ้ลพาย' รายการวัตถุดิบนั้นยาวมาก 'เราต้องใช้แอปเปิ้ลถึงสิบสองตะกร้า' คิตตี้พูด 'กับน้ำตาล เนย อบเชย และแป้งพายกรอบที่สุดของอังกฤษ' มิมมี่เสริม ทั้งคู่เขียนรายการของไปซื้อด้วยกัน ผลัดกันจับดินสอ และออกจากร้านท่ามกลางเช้าแสนสดใสของลอนดอน

4ที่ตลาด พวกเธอเจอเพื่อนรักมายเมโลดี้ กำลังเลือกสตรอว์เบอร์รี่อยู่ที่แผงผ้าแดงขาว 'พายแอปเปิ้ลสำหรับเทศกาลเหรอ?' มายเมโลดี้กระโดดด้วยความดีใจ 'ขอช่วยได้ไหม ฉันปอกเปลือกเก่งมาก!' คิตตี้ยิ้มกว้าง 'ด้วยความยินดีเลย!' มายเมโลดี้จึงอุ้มตะกร้าแล้วเดินตามสองพี่น้องกลับร้านเบเกอรี่พร้อมกับฮัมเพลงเบา ๆ ตลอดทาง

5กลับถึง 'Kitty & Mimmy's Bakes' เพื่อน ๆ ทุกคนก็สวมผ้ากันเปื้อนแล้วเริ่มลงมือ มายเมโลดี้ปอกแอปเปิ้ลเป็นริ้วยาว ๆ ส่วนคิตตี้กับมิมมี่ตวงแป้งลงชามเซรามิคใหญ่ 'หนึ่งถ้วย สองถ้วย สาม' คิตตี้นับอย่างตั้งใจ ห้องครัวอบอวลด้วยกลิ่นไม้และลมสดชื่น แสงอาทิตย์ยามบ่ายทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่นเป็นสีทอง

6แล้วกระดิ่งหน้าร้านก็ดังขึ้นอีกครั้ง ปอมปอมปุรินเดินเข้ามาใส่เบเรต์ใบโปรดในมือถือตุ้มหูน้ำผึ้งสีทอง 'ได้ยินว่ากำลังอบอะไรยิ่งใหญ่กันเหรอ' เขายิ้ม 'น้ำผึ้งจะช่วยให้พายแอปเปิ้ลอร่อยขึ้นอีกนะ'

7'ความคิดดีจังเลย!' มิมมี่พูด 'ขอบคุณมากนะ ปอมปอมปุริน!' เขาวางขวดน้ำผึ้งลงบนเคาน์เตอร์อย่างภูมิใจ แล้วก็ล้วงแขนเสื้อขึ้นพร้อมช่วยนวดแป้งพาย

8แป้งต้องถูกนวด—ผลัก พับ และผลักอีกที ปอมปอมปุรินผลัก คิตตี้พับ มิมมี่กดด้วยอุ้งมือทั้งสองข้าง แป้งเริ่มเนียนนุ่ม ทุกคนหัวเราะกันเมื่อมีผงแป้งปลิวไปตกที่โบว์ของมิมมี่จนกลายเป็นสีขาว 'ตอนนี้เราเหมือนกันเลย!' คิตตี้พูด แล้วยิ้มขำกันจนท้องแข็ง

9ถึงเวลาจัดการแอปเปิ้ล มายเมโลดี้ปอกจนได้เป็นภูเขากองโตสีชมพูสด คิตตี้หั่นแอปเปิ้ล มิมมี่คลุกชิ้นแอปเปิ้ลกับอบเชย น้ำตาล น้ำมะนาว และน้ำผึ้งของปอมปอมปุริน กลิ่นหอมมากจนมีนกโรบินตัวเล็กที่หน้าต่างเอียงคอแล้วนั่งฟังอยู่นาน

10ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตู เป็นซินนามอร์โรล ลูกหมาตัวขาวตาโต ถือต้นไทม์สด ๆ จากสวนมาด้วย 'สำหรับแต่งหน้าพาย' เขาพูดเบา ๆ 'คุณย่าบอกเสมอว่าสมุนไพรทำให้พายรู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน' ทุกคนเห็นด้วย ซินนามอร์โรลค่อย ๆ วางใบไทม์ทีละต้นอย่างใจเย็น ห้องครัวเลยดูอบอุ่นน่ารักขึ้นอีก

11คิตตี้บรรจงกรุแป้งลงจานพายขนาดใหญ่ กดแป้งให้เข้ามุมอย่างดี มิมมี่ตักไส้แอปเปิ้ลสีทองเป็นชั้น ๆ จนจานพายสูงเหมือนภูเขาเล็ก ๆ ซินนามอร์โรลวางแป้งแผ่นบนสุด แล้วทั้งห้าเพื่อนช่วยกันบีบริมแป้ง ใช้นิ้วกดไปรอบ ๆ ชามจนรอบ ต้องใช้เวลานาน ทุกคนตั้งใจมาก

12คิตตี้ใช้มีดกรีดรูปหัวใจห้าดวงบนแป้งพาย เพื่อให้ไอน้ำระบายออกได้—หัวใจดวงหนึ่งแทนเพื่อนแต่ละคน